Το Πνεύμα της Ανορθώσεως δεν πτοάται…

Εξήντα ένα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το ιστορικό απόγευμα της 8ης Ιουλίου 1958.

Η 8η Ιουλίου 1958 είναι η μέρα του ολοκαυτώματος. Είναι η μέρα της επιβράβευσης με το ανώτερο παράσημο του Έθνους, η μέρα ανατινάξεως του οικήματος της Ανόρθωσης από τους Βρετανούς αποικιοκράτες λόγω της συμμετοχής των μελών του Συλλόγου στον απελευθερωτικό Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α.

Το οίκημα όπου στεγάζεται από το 1931 η Ανόρθωση, στη Στοά Χατζημιχαήλ, στην οδό Ερμού, ανατινάσσεται από τους Άγγλους στις 8 Ιουλίου 1958. Όπως είχε δηλώσει στο Γενικό Γραμματέα της Ανόρθωσης Ιωάννη Κυριακίδη, ο βρετανός ανακριτής Λόνικαν, στην έρευνα που έγινε στο οίκημα, βρέθηκαν βόμβες και περίστροφα της Ε.Ο.Κ.Α.

Ο εκκωφαντικός θόρυβος της έκρηξης, πέντε λεπτά μετά τις τρεις το απόγευμα, συντάρασσε ολόκληρη την Αμμόχωστο. Δεν επρόκειτο για κάποια βόμβα που τοποθέτησε η ΕΟΚΑ. Ήταν τα αντίποινα του Άγγλου κατακτητή, στην πρωινή ενέδρα της Οργάνωσης. Ήταν το οίκημα της Ανόρθωσης, στην στοά Χατζημιχαήλ της οδού Ερμού, που τιναζόταν στον αέρα…Στην πραγματικότητα, το πρωί της ίδια μέρας, στο απέναντι κατάστημα, «Δ.Ε. Παραλιμνίτης & ΣΙΑ», μέλη της ΕΟΚΑ είχαν φονεύσει ένα Άγγλο αξιωματικό και τον υπασπιστή του. Έτσι, οι Βρετανοί θέλοντας να πάρουν εκδίκηση για το πρωινό συμβάν αλλά και να απαλλαγούν από την ενοχλητική παρουσία της Ανόρθωσης και τη δράση των μελών της – κάποια εκ των οποίων ενδεχομένως να συνδέονταν με την ενέδρα – άρπαξαν την ευκαιρία. Θα απαλλάσσονταν μια για πάντα από την ενοχλητική παρουσία του Σωματείου. Ή τουλάχιστον, έτσι νόμιζαν… Ο φλογερός πατριώτης, πρόεδρος του Συλλόγου μας, Αναστάσιος Οικονομίδης, επεφύλασσε πληρωμένη απάντηση στους Άγγλους, με στεντόρεια φωνή μέσα από τα συντρίμμια: «Πλανάσθε, το πνεύμα της Ανορθώσεως δεν πτοάται, δεν καταστρέφεται και η ωραία μας Ανόρθωσις, ως ο Φοίνιξ που είναι το έμβλημά της, αενάως αναγεννάται δια να συνεχίσει την ιστορικήν και μεγάλην πορεία της». Όπερ και εγένετο. Η 8η Ιουλίου 1958, ήταν η ημέρα που η Ανόρθωσις παρασημοφορήθηκε για την δράση της στον Αγώνα. Οι κατακτητές, θέλησαν ανατινάζοντας τις πέτρες και τα τούβλα, να απαλλαγούν από την αντίσταση των αγωνιζόμενων Κυπρίων. Ωστόσο, δεν λογάριασαν πως το ελληνικό φρόνημα και ο πόθος για Λευτεριά και Ένωση, δεν φώλιαζε στα ντουβάρια του Συλλόγου, μα στις ψυχές των μελών του. 

Share